Nota Bene online

Bestuursinterview: Commissaris Extern bij JFAS - Lidwien Stegeman

Het is donderdagochtend 21 maart en ik heb bij De Plantage afgesproken voor een interview met de Commissaris Extern van het 108e bestuur van JFAS, Lidwien Stegeman. Zelf ben ik aan de late kant. Dat komt door een ontploffing bij een metrostation de nacht ervoor, en laat dat nou net het station zijn waar ik opstap om naar de universiteit te gaan.

Als ik bij De Plantage kom, zit Lidwien er dus al. Gelukkig vindt ze het niet erg, ze vertelt dat dat wel vaker gebeurt. Ik ga zitten, bestel net als Lidwien een koffie en ik stel Lidwien de eerste vraag: Hoe ze haar eigen functie, commissaris extern, zelf zou omschrijven.
 

“Je bent als Commissaris Extern medeverantwoordelijk voor de acquisitie en je houdt je bezig met alle inhoudelijke activiteiten, dus ik zou het vooral omschrijven als een dynamische, drukke functie. Omdat je met de acquisitie bezig bent, ben je eigenlijk met bijna alle taken binnen het bestuur bezig, want je haalt het geld binnen waar de vereniging van wordt gefinancierd. Dat is heel erg leuk. Bovendien is het leuke van mijn functie dat je toch met je studierichting bezig bent binnen je bestuursjaar.”

 

Dat snap ik wel, je wilt je studie natuurlijk toch niet helemaal loslaten.

Waarom heb je gekozen om voor een bestuursfunctie bij de JFAS te solliciteren?” vervolg ik.

“Omdat ik mijn studie leuk vind, maar heel zwaar. Na twee jaar vrij hard studeren en niet heel veel goede resultaten vond ik het wel even genoeg. Ik vond het leuk om in dit vakgebied bezig te zijn, maar ik was even klaar met tentamens maken. Ik heb toen nagedacht over hoe ik andere eigenschappen en kwaliteiten kon ontwikkelen, zonder helemaal te hoeven stoppen met mijn studie.” “Maar,” vraag ik, “heb je wel getwijfeld om te stoppen met je studie?”

“Nee, dat niet. Het is namelijk wel een studie die bij me past, denk ik. Ik wist al heel lang dat ik dit zou willen studeren. Ik wist dat het doen van een bestuursjaar erg goed aangeschreven staat. Het was nog niet direct bij JFAS voor mij, want ik heb ook nagedacht om een bestuursjaar te doen bij de studentenvereniging van Amnesty International. Ik heb toch voor JFAS gekozen, omdat het een vereniging is waar ik al een tijdje actief ben en over het algemeen staat een bestuursjaar bij JFAS ook beter aangeschreven bij werkgevers, aangezien onder andere advocatenkantoren goed snappen wat een bestuursjaar inhoudt.”

 

Ik vraag Lidwien wat de reden is dat ze voor de functie van commissaris extern gekozen heeft.

“Eigenlijk omdat ik ook wel weet dat mijn resultaten er niet naar gaan zijn om direct bij De Brauw aan de slag te kunnen. Nu zeg ik niet dat ik per se bij De Brauw zou willen werken, maar ik houd graag al mijn opties open. Een andere manier om ergens te komen, zonder een lijst met alleen maar negens en tienen, is door middel van het netwerk dat je hebt. Dat is door mijn functie wel een stuk groter geworden.”

 

Dat begrijp ik wel, je doet veel connecties op in zo’n bestuursjaar. Omdat ik toch nieuwsgierig ben, vraag ik lachend of ze stiekem al een stage heeft weten te scoren.

Ook Lidwien moet lachen. “Nog niet,” zegt ze, “omdat ik mijn derde jaar nog moet afmaken, dus voor mij is het nog niet heel relevant. Ik denk wel dat ik bepaalde contacten opgedaan heb die niet meer verwateren. Als ik volgend jaar bij dat kantoor terugkom, weten ze nog steeds wie ik ben, heel nice. Dat is natuurlijk niet alleen bij de Commissaris Extern, dat geldt eigenlijk wel voor alle bestuursfuncties. Het is wel makkelijk, je bent eigenlijk altijd degene die direct contact heeft met de kantoren. De connecties zijn er.”

 

“Mooi,” zeg ik, en vraag wat naast de connecties die Lidwien opgedaan heeft, andere voordelen zijn van haar functie.

“Ik heb een vrij serieuze functie. Dat vind ik een voordeel, denk ik, want het maakt het voor mij makkelijker om hard te werken. Ik weet dat er mensen op mij rekenen, dat is heel duidelijk, dus ik ken mijn deadlines en ik wil ze daarom ook halen.”Er zullen vast ook een paar nadelen aan je functie zitten.”

Het grootste nadeel vind ik dat ik altijd erg intensief bezig ben om te zorgen dat er bij inhoudelijke activiteiten genoeg mensen komen. Vooral in het begin van het jaar hadden mijn commissie en ik de wens veel extra inhoudelijke activiteiten te organiseren die naar onze mening echt leuk waren voor studenten. De studenten vonden het vaak een leuk idee, maar helaas kwamen ze niet. Toen hebben we het een beetje moeten omdraaien: ‘waar komen studenten heen’ in plaats van ‘wat vinden de studenten leuk’ en dat spreekt een beetje je gevoel tegen, maar zo werkt het.

 

“Hoe ziet je week eruit?” vraag ik. Lidwien stelt voor gewoon haar agenda erbij te pakken. Goed idee.

“Even kijken,” vervolgt ze, “maandagochtend beginnen we met de bestuursvergadering. Meteen daarna had ik toen een afspraak bij Lexence op de Zuidas, die hadden een nieuwe recruiter. Even koffie drinken en kennis maken. Ik heb die week ook de Amsterdamse Juridische Bedrijvendagen georganiseerd. Dat was druk, maar gelukkig een succes. Op woensdag heb ik vergadering met mijn Commissie Extern. Dat zijn altijd leuke vergaderingen, omdat ik dan gewoon zie hoe goed mijn commissie is ontwikkeld gedurende het jaar. Ik doe ook de Sportcommissie, door wie die week een workshop Krav Maga werd georganiseerd. Donderdagavond de JFAS-borrel natuurlijk, altijd leuk. En op vrijdag had ik kamerdienst.”

 

“Bezig bijtje dus,” veronderstel ik lachend en onder de indruk van haar drukke week. “Maar,” vervolg ik wat sceptischer, “hoe zit het verder met je sociale leven? Is dat goed te combineren met je functie?

Lidwien denkt even. “Het is te combineren,” zegt ze, “maar je moet er wel veel moeite voor doen. Omdat het zo goed klikt met de andere bestuursleden, merkte ik al snel dat het makkelijk is om — als je al een uurtje vrij hebt — je vrije tijd in te vullen samen met het bestuur. Het is wel zo dat je af en toe denkt: ‘ik heb ook nog andere vrienden’, daar moet ik ook echt tijd in steken. Je bent doordeweeks zo druk dat je op de bank ploft zodra het weekend is en je daar vervolgens niet meer vanaf wil komen. Maar, als je je ervan bewust bent dat dat gebeurt, dan is het prima te combineren. Ik doe ook hockey, en ik wil mijn trainingen niet afzeggen voor een vergadering of iets dergelijks. Als je daar principieel in blijft, is het zeker goed te combineren.”

 

Dan stel ik een wat moeilijkere vraag. Ik stel dat haar bestuursjaar er nu bijna op zit, en wil van Lidwien graag weten hoe zij vindt dat JFAS er na dit jaar bij staat én wat zij daaraan heeft bijgedragen.

                Ze lacht. “Ik vind dat JFAS er op zich wel goed bij staat. Het begon er een beetje op te lijken dat er een dalende lijn zat in het aantal leden en het geld dat er elk jaar binnenkomt. Dat is gelukkig niet gebeurd: er zijn zelfs meer actieve leden dan op het begin van dit jaar. Het gaat goed met de vereniging, dus dat is fijn.”

 

Ik vul aan dat ik, als lid, ook het gevoel heb dat het goed gaat en dat er een goede sfeer hangt. “En dan nu het moeilijke deel,” ga ik verder, “wat heb jij daar aan bijgedragen?”

                Na even denken antwoordt ze dat ze in ieder geval hard haar best gedaan heeft de inkomsten gelijk te houden. “Dat gaat waarschijnlijk wel lukken,” vervolgt ze, “We hebben goed advies gekregen van het vorige bestuur. De taak van de Commissaris Extern begint natuurlijk al in de zomervakantie die voorafgaat aan het bestuursjaar, de acquisitieperiode.”

 

De laatste vraag. Als je een jaar terug in de tijd mocht, zou je opnieuw de keuze maken om een bestuursjaar te doen?”

Lidwien lacht en zegt daarna zelfverzekerd: “Zeker weten. Het was echt leuk, ik heb superveel geleerd. Als het iets is wat je ligt en het maakt je niet uit als je een jaartje studievertraging oploopt (wat overigens geen enkele recruiter iets uitmaakt), dan kan ik het je zeker aanraden!”

 

 

 

 


Bestuursinterview: Commissaris Intern bij JFAS - Audrey Hendrix
17apr

Bestuursinterview: Commissaris Intern bij JFAS - Audrey Hendrix

Laten we bij het begin beginnen. Hoe ben je op het lumineuze idee gekomen om lid te worden van JFAS? “Ik ben in 2016 begonnen met...

Zondaginterview: Secretaris bij JFAS - Fanny Spiekerman
14apr

Zondaginterview: Secretaris bij JFAS - Fanny Spiekerman

Een net gedouchte Olaf komt net de deur uit als een vermoeide, maar enthousiaste Fanny mij welkom heet. Toen ik haar belde dat ik vijf...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen