Nota Bene online

Predictieve policing

Predictive policing

Een computersysteem dat je vertelt waar en wanneer de kans het grootst is dat er een overval, inbraak of geweldpleging plaats gaat vinden. Predictive policing is een relatief nieuwe vorm van criminaliteitsbestrijding. Misdaden worden voorspeld, waardoor het mogelijk is criminaliteit vroegtijdig op te sporen en te voorkomen. Dat klinkt ideaal, maar wat houdt het precies in en zit er ook een keerzijde aan deze medaille?

Met predictive policing kunnen zogenoemde High Impact Crimes voorspeld worden door middel van algoritmes. In een aantal landen wordt er al gebruik gemaakt van dit systeem, bijvoorbeeld de Verenigde Staten, België en Groot-Brittannië. In de meeste landen wordt het enkel gehanteerd op lokaal niveau. Nederland is het eerste land dat, na een pilot in Amsterdam, landelijk gebruik is gaan maken van predictive policing[1].

De Nederlandse politie gebruikt het Criminaliteit Anticipatie Systeem (CAS). Het CAS systeem verzamelt bergen data over wijken zoals criminaliteitscijfers, aangiftes, de afstand tot bekende verdachten, het aantal uitkeringen per wijk, leeftijden, gezinssamenstellingen en gegevens met betrekking tot de infrastructuur zoals de afstand tot de dichtstbijzijnde snelwegoprit. Algoritmes stellen vervolgens vast waar en wanneer er een grote kans op criminaliteit is. Door middel van deze informatie kunnen de politiecapaciteiten zo efficiënt mogelijk worden verdeeld. Ook kan de politie op de gegevens inspelen door meer te surveilleren in de risicogebieden, voortijdig in te grijpen en zo criminaliteit voorkomen.

Er lijkt dus een groot aantal voordelen aan predictive policing te zitten, maar er zijn wel degelijk nadelen. Ten eerste laat het CAS systeem enkel zien waar en wanneer er een delict voorspeld wordt. Het laat niet zien waaróm een bepaald delict voorspeld wordt[2]. Politieagenten moeten dus zelf conclusies trekken, wat vooroordelen in de hand kan werken. Een ander nadeel van het ontbrekende ‘’waarom’’, is dat het moeilijker is om als politie de juiste acties te bewerkstelligen. Als je enkel het waar en wanneer weet van een voorspeld delict is een logische reactie al snel het inzetten van meer surveillerende politie, terwijl er wellicht een veel betere handelswijze was geweest, die ook de onderliggende oorzaak had aangepakt. De voorspellingen zouden dus beter geanalyseerd moeten worden voor een effectievere criminaliteitsbestrijding.

Daarnaast blijven we te maken hebben met algoritmes. Er zouden onjuistheden en vooroordelen in de verzamelde data kunnen zitten en het systeem kan verkeerde conclusies trekken. Ook kunnen er een verschillen zitten in het heden en de toekomst. Oftewel, de verzamelde data en hetgeen het systeem voorspelt[3].

Een laatste probleem is juridisch en moreel van aard. Dit probleem is ook meteen het doel van predictive policing. Namelijk: het voorspellen van criminaliteit zodat de politie kan optreden vóórdat er is gehandeld. In het huidige rechtssysteem is een voorwaarde voor strafbaarstelling dat de verdachte strafbaar gehandeld moet hebben. Er heerst een vrees dat door predictive policing verschuivingen plaatsvinden van de handeling naar de intentie. In plaats van strafbare  handelingen, worden afwijkende handelingen de graadmeter. Ook is het de vraag waar de grens ligt. Als het systeem effectief werkt, wordt het wellicht uitgebreid en zou de overheid te ver kunnen gaan. Zo zijn de Verenigde Staten al een stap verder dan Nederland. In Chicago wordt er gebruik gemaakt van predictive identification. Hierbij worden er geen gebieden, maar personen en groepen door data verzamelingen aangewezen als mogelijke criminelen of slachtoffers. Je komt dan op een lijst te staan van personen die een delict zouden kunnen gaan plegen. Dit politiesysteem raakt vooral minderheden. Zij worden vaker gecontroleerd, ook al begaan ze geen strafbaar feit[4]. Dit is een kwalijke zaak. Als burgers worden bijgestuurd op grond van handelingen die voorspeld zijn, kan hun vrijheid in het geding komen.

Predictive policing kan de criminaliteitsbestrijding dus zeker ten goede komen maar er zijn valkuilen. De effectiviteit en de soliditeit van het systeem kunnen in twijfel getrokken worden. Daarnaast moet men behoedzaam zijn op overschrijdingen van morele en juridische grenzen.

 

Overige bronnen:
Mark Smith, Can we predict when and where a crime will take place? BBC NEWS, 30 oktober 2018.

 

 

 

 

 

 

 

 

[1] Marc Schuilenburg, De burger moet kunnen weten hoe de misdaadvoorspeller werkt, NRC, 18 juni 2018.

[2] https://www.politieacademie.nl/kennisenonderzoek/kennis/mediatheek/PDF/93870.PDF

[3] Liza van Lonkhuyzen & Derk Stokmans, U gaat frauderen. Dat zegt uw computer, NRC, 11 mei 2018.

 

[4] Marc Schuilenburg, De burger moet kunnen weten hoe de misdaadvoorspeller werkt, NRC, 18 juni 2018


Luctor et emergo
02dec

Luctor et emergo

Luctor et Emergo. Zo sloot mijn lieftallig bestuurslid van de JFAS, Doris Buijs, haar kritische advies aan het corps vorig jaar af. De...

Wie volgt Angela Merkel op als partijleider van CDU?
28nov

Wie volgt Angela Merkel op als partijleider van CDU?

WIE VOLGT ANGELA MERKEL OP ALS PARTIJVOORZITTER VAN DE CDU? Angela Merkel is al dertien jaar bondskanselier van Duitsland. Drie weken...

Reacties

Log in om de reacties te lezen en te plaatsen